Bestefaren bøksla stykke på ”Bakkjen”, faren kjøpte det. Naustet kan vera rundt 100 år. Trebåten i naustet er bygd av ein Lars Reknes og er ca 50 år gamald. Båten har staurkjøl, ikkje fjøra på kjølen.

Det store nothuset på ”Bakkjen” er frå rundt 1890. Det stod eit nothus på grunnen innanfor, det kjøpte bestefar til Sigurd og brukte som geiteflor. Sigurd kan hugsa at noteigarane for på Fedje om vintrane etter storsild. Fram til ca. 1924 sigla dei – dei hadde ein storebåt dei kalla ”Vintrabåten” .

Sigurd fortel vidare dette :
”I 1924 var eit stort brislingaår. Då gjorde dei pengar so aller før, det var to årsløner etter den tid. I Austfjorden var det mest mussa. Dei vart aller rike på fisje.

Sjølv var eg med på vintersildfiske på Fedje i ungdomen. Første året kom det ikkje sild opp til Fedje, andre året tente eg 60 kroner. Eg var og på snurpa ein summar. Kasta me t.d. for 1000 kroner, fekk eg 25 kr.

I mai var det notebarking slik at dei skulle vera klare til silda kom. Det var kjekt arbeid. Frå gamalt brukte dei berre bjørkebork.  Barken kokte dei i tynnekjelen ( koparkjelen). Nota hadde dei i trebinna, slo varm løg over, stod i nokre dagar. Seinare kjøpte dei bark i Bergen, bark som var i småbitar. Dei hadde katteko og tjøra i lag med børkeløget. Nota vart

impregnert på ein annan måte då. Nota vart tørka på eit berg dei kalla for Høyberje, mellom to av nausta på Nord Kvingo. Dei hadde ein rull dei drog nota over, dei kalte det å vadla note.”